X
تبلیغات
رایتل
یـادداشـت هایــِ شخصیــِ سیّد مـصطفـــی
نیـست بـر لــــوح دلــــم، جـز الفــــــ قـــامـت یــــار ...
حضرت علی (ع) می فرمایند : در عجبم از مردمی که ؛ به دنبال دنیایی هستند که روز به روز از آن دورتر میشوند و غافلند از آخرتی که روز به روز به آن نزدیکتر میشوند
در این درگه که گه گه کُه، کَه و کَه کُه شود ناگه

                                            مشو غِرَّه به امروزت که از فردا نِه ای آگه!

 

 

در این درگه (درگاه= استعاره از دنیا) که گاه گاه (گه گه)، کُه کَه و کَه کُه شود ناگه (ناگهان کوه کاه و کاه کوه می شود) به خودت غره مشو(مغرور مباش) که از فردای خود آگاه نیستی(نه ای آگه= نئی آگه)!



باید یادآوری نمایم که به دنبال شاعر این شعر رفتم که بعضی از دوستان ادبیاتی من بر ناشناس بودن شاعر آن اشاراتی داشتندو بعضی نیز از روی سبک، آنرا متعلق به سعدی شیرین سخن و بعضی به دلیل تک بیتی های معروف جناب صائب تبریزی ، به او نسبت دادند . اما در این بین نظری از دوستی عزیز و مخاطبی خوش مشرب برایم ارسال شد که گرچه مزاح فرمودند ، اما برای تلطیف خاطر خوانندگان عزیز، عیناً منعکس می نمایم:

این شعر از جلال الدین مشنگ الدوله که در قرن 4و 5 هجری زیست می کرده و این شعر رو برای هلاکو خان منگول از خودش درکرده!

سه‌شنبه 21 آبان‌ماه سال 1392 :: 07:51 ب.ظ
آخرین دل نوشتـــه ها
پیونـدهای محبـــــــــــت
تعداد کل دل نوشته ها
  • . (101)
آمار قدوم پرمهرتــان
  • تعداد بازدیدکنندگان: 226753
فرم تماس با ســیدمصطفی
نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیـــــــــل
حکایت همچنان باقیست
MeLoDiC

کلیه حقوق این وبلاگ برای یـادداشـت هایــِ شخصیــِ سیّد مـصطفـــی محفوظ است